Nire ustez,
egokiena hezkuntzan eta irakaskuntzan neutralak izatea da. Izan ere,
gizarteko jendea hezkuntzaz baliatzen da, hainbat balore eta ideia
jasotzeko, beraz hauek neutralak izan behar dute. Hala eta guztiz
ere, gehienetan, beti ez esateagatik, azaldutako egoera hau ez da
betetzen eta zoritzarrez errealitatetik oso urrun dago . Hezkuntza
faktore asko baldintzatzen dute, politika, ideologia,
aurreiritziak...Gainera gobernuan alderdi politiko bat indarrean
jartzen denean, ia eskola gehienetan eragina izaten du. Hau horrela,
neutralizazioa ez da hezkuntzan ematen den ezaugarri bat, nahiz eta
hau den gizarteari transmititzen zaiona. Gainera irakaslearen izaera
ere zerikusi handia du. Irakasle batek jarrera
neutrala izatea oso zaila da, izan ere bakoitzak bere printzipioak
ditu, eta honek eragin zuzena izaten du jokaeretan. Neutrala ez
izatean eta egoera baten aurrean irakasleak bere iritzia edo zure
ikuspegia agerian utzi ezkero, ikasle talde bat baztertu dezake edota
hauen iritzia aldatzera heldu. Nire ustez, beraz, irakasle bakoitzak
testuinguru bakoitzean egokiena denaren arabera jokatzen jakin behar
du. Egia da, printzipioak alde batera uztea oso zaila dela, baina,
esan beharra dago, irakasleak kontuan hartu behar duela ikasleengan
duen eragina.
Neutralitatea
eta Objetibotasuna hitzak esanahi antzekoa dute, Objetibotasuna
jarrera litzateke eta neutralitatea izaera. Objetibotasuna, nahiz eta
gai baten inguruan iritzi propioa izan, inongo iritzirik gabe
jokatzean datza. Neutralitatea aldiz, oso zaila da, izan ere, gure
hitzek objetibotasuna adierazten duten harren gure gorputzak beste
zerbait adierazi dezake.